Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος καί Πρόεδρε τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς ἐν Ἑλλάδι Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας, ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ, λίαν ἀγαπητέ ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς Ἡμῶν Μετριότητος κύριε Ἱερώνυμε. Τήν Ὑμετέραν περισπούδαστον Ἡμῖν Μακαριότητα ἀδελφικῶς ἐν Κυρίῳ περιπτυσσόμενοι, ὑπερήδιστα προσαγορεύομεν.
Πληροφορηθέντες περὶ τῆς προσφάτου ἐλαφρᾶς ἀδυναμίας τῆς ὑγιείας τῆς Ὑμετέρας λίαν ἀγαπητῆς ἡμῖν Μακαριότητος, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας εἰσήχθῃ αὕτη διὰ προληπτικοὺς λόγους εἰς τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν «Γεώργιος Γεννηματᾶς», σπεύδομεν νὰ ἐκφράσωμεν τάς εὐχάς Ἡμῶν ὐπέρ ταχείας ἀναρρώσεως καὶ ἐπανόδου εἰς τὸ εὐθυνοφόρον καὶ ἱερὸν ἔργον τῆς πηδαλιουχίας τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς φιλτάτης Πατρίδος ἡμῶν Ἑλλάδος.
Ἡ παροῦσα δοκιμασία, καὶ ἡ ἐν ταπεινώσει καὶ ὑπομονῇ ἔμπρακτος Αὐτῆς μαρτυρία πίστεως καὶ ἐλπίδος ἐν τῷ Θεῷ, ὑπομιμνῄσκουσιν Ἡμῖν τὸν λόγον τοῦ θείου Παύλου, ὅτι «ἡ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται» (Β΄ Κορ. 12,9), καὶ ὅτι «πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ» (Φιλ. 4,13). Ἡ ὑπομονὴ Αὐτῆς ἀναδεικνύει τὸ πνεῦμα τοῦ ἀληθινοῦ Ἀρχιποίμενος, ὃς ἐν πάσῃ περιστάσει δοξάζει τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἀναπαύει τοὺς ἀδελφοὺς ἐπ’ ἐλπίδι σωτηρίας.
Ὅθεν, δεόμενοι ἐνώπιον τοῦ Παναγίου καὶ Ζωοδόχου Τάφου, ὅπως ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, «ὁ Θεὸς πάσης παρακλήσεως» (Β΄ Κορ. 1,3), χαρίζηται Αὐτῇ ὑγιείαν ἀμφιλαφῆ, μακροημέρευσιν καὶ ἀκατάβλητον πνευματικὴν ἰσχύν πρὸς συνέχισιν τοῦ ἱεροῦ καί Ἐθνικοῦ Αὐτῆς ἔργου, καί ἀποδιδόντες Αὐτῇ τόν ἐν Κυρίῳ ἀσπασμόν, διατελοῦμεν.
Ἐν τῇ Ἁγίᾳ Πόλει Ἱερουσαλήμ ͵βκεʹ Σεπτεμβρίου λ΄.
Τῆς Ὑμετέρας Πεφιλημένης Μακαριότητος
Ἀγαπητός ἐν Χριστῷ ἀδελφός,
ΘΕΟΦΙΛΟΣ Γ΄
Πατριάρχης Ἱεροσολύμων
