Ο Παναιτωλικός γνώρισε μία ακόμη ήττα (1-3) στην έδρα του, με τραγική εμφάνιση κόντρα στον Λεβαδειακό και πλέον «έμπλεξε» βαθμολογικά, στο +2 απ’ τη ζώνη του υποβιβασμού και με τεράστια εσωστρέφεια που κινδυνεύει να του «τινάξει στον αέρα» τη σεζόν των 100 χρόνων ιστορίας του.
Ένα από τα μεγαλύτερα και τραγικότερα λάθη της διοίκησης του Παναιτωλικού που έχει γραφτεί, ειπωθεί και επισημανθεί επανειλημμένως από τους συντάκτες του agriniara.gr, τόσο στην αρθρογραφία τους, αλλά και στο podcast «Αθλητικό Μαγκαζίνο», είναι η μεγάλη καθυστέρηση των καλοκαιρινών μεταγραφών και η «θυσία» της προετοιμασίας, στη λογική «ας έρθουν αργά αυτοί που θέλουμε, απ’ το να έρθουν νωρίτερα αυτοί για τους οποίους δεν “καιγόμαστε”». Ή τουλάχιστον, κάπως έτσι φάνηκε προς τα έξω, αν και η επικοινωνιακή πολιτική, όπως έχει αποδειχθεί τα τελευταία χρόνια, δεν είναι στα «φόρτε» της ΠΑΕ Παναιτωλικός.
Με αυτή τη λογική ο Πετράκης έκανε προετοιμασία με την Κ19, η Διοίκηση έκανε μεταγραφές Μπουχαλάκη, Ενκολόλο και Τσούρα (σ.σ. αυτή σηκώνει μεγάλη κουβέντα) μέσα Σεπτέμβρη και με το πρωτάθλημα ήδη στην 3η αγωνιστική, ενώ άλλαξε προπονητή μετά την 6η αγωνιστική γιατί το πράγμα δεν «τσουλούσε» αφού ο Παναιτωλικός δεν ήταν ομάδα και δεν έπαιζε μπάλα. Ουσιαστικά, ο Πετράκης δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να δουλέψει την ομάδα που του έφτιαξαν, ενώ απομακρύνθηκε από τον πάγκο σε λιγότερο από 20 ημέρες από την πραγματοποίηση των τριών τελευταίων μεταγραφών του, από τις οποίες περίμενε να του αλλάξει επίπεδο, σε μία ομάδα με μεγάλο πρόβλημα μεσοεπιθετικά, όπως είχε φανεί εξ αρχής.
Ο Γιάννης Αναστασίου ήρθε λοιπόν αρχές Οκτώβρη, η ομάδα του Αγρινίου άρχισε να κερδίζει με ομάδες που ήταν στα μέτρα του (σ.σ. ΟΦΗ, Ελλάδα Σύρου, ΑΕΛ, Πανσερραϊκός) χωρίς να εντυπωσιάζει, αλλά παίρνοντας τα αποτελέσματα και κάπου εκεί άρχισαν τα συνεχόμενα ανεπιτυχή αποτελέσματα με τραγικές εμφανίσεις, «πεντάρες», «τριάρες» κλπ.
Τα «καναρίνια» δεν είχαν σκοράρει από τις 8 Δεκεμβρίου κόντρα στον Πανσερραϊκό και ξανά σκόραραν 19 Ιανουαρίου με τον Λεβαδειακό στο Αγρίνιο, όταν ο Ενκολόλο μείωσε σε 1-3. Ένα γκολ υπέρ σε μία σειρά πέντε αγώνων με 14 γκολ κατά και έντονο προβληματισμό σε κάθε λειτουργία… ανασταλτική, δημιουργική, επιθετική…
Πάνω από 3,5 μήνες πλέον με τον Γιάννη Αναστασίου στον πάγκο, όχι απλά δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ απολύτως βελτίωση στην τραγική εικόνα της ομάδας του Αγρινίου, παρά μόνο μία θετική παρένθεση αποτελεσμάτων, χωρίς ανάλογες εμφανίσεις, με ομάδες τις ίδιας ή και χαμηλότερης δυναμικής, αλλά η εικόνα που παρουσιάζεται στο χορτάρι είναι αποκαρδιωτική, όπως και τα αποτελέσματα.
Φέρει ευθύνη ο προπονητής; Σίγουρα και μάλιστα μεγάλη, γιατί κοντεύει 4 μήνες στο «τιμόνι» και δεν έχει αλλάξει προς το καλύτερο τίποτα. Φέρουν ευθύνη οι παίκτες; Βεβαίως. Από τη στιγμή που δεν παρουσιάζουν τα αναμενόμενα στον αγωνιστικό χώρο. Όμως, την μεγαλύτερη ευθύνη από όλους την φέρει η διοίκηση του Παναιτωλικού, που δεν έλαβε τα μέτρα της από το καλοκαίρι ώστε να μην εξελιχθεί σε φιάσκο η σεζόν των 100 χρόνων του Παναιτωλικού.
Οι επιλογές της δεν την δικαιώνουν σε κανένα επίπεδο. Όλες οι μεταγραφές φαντάζουν αποτυχημένες, ενώ τα χρήματα που έλαβε για τις πωλήσεις Λιάβα και Κοντούρη (1.1 εκατ ευρώ σύμφωνα με το transfermarkt) επενδύθηκαν σε ποδοσφαιριστές που μέχρι στιγμής δεν τα δικαιολογούν (250 χιλιάδες για Άλεξιτς, 250 χιλιάδες για Κουτσερένκο, 100 χιλιάδες για Σατσιά, 100 χιλιάδες για Κόγιτς και άλλες 100 χιλιάδες για Τσούρα, σύνολο 800 χιλιάδες ευρώ σύμφωνα με το transfermarkt).
Πωλήσεις
Αγορές
Αν υπολογίσει κανείς όσα έχουν συμβεί σε αυτό το διάστημα, από τον Ιούλιο του 2025 έως τον Ιανουάριο του 2026, η μεγαλύτερη ευθύνη βαραίνει προφανώς την διοίκηση της ΠΑΕ Παναιτωλικός (σ.σ. όπως θα την «βάραινε» και το μεγαλύτερο μερίδιο επιτυχίας, αν η σεζόν είχε θετική εξέλιξη μέχρι σήμερα) και έπειτα τους προπονητές (σ.σ. περισσότερο πλέον τον Αναστασίου απ’ ότι τον Πετράκη, αφού αυτός είχε σχεδόν τέσσερις μήνες να δουλέψει με το ρόστερ του ενώ ο προκάτοχός του έκανε «προετοιμασία» σε επίσημους αγώνες τον Σεπτέμβρη και χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί οι μεταγραφές). Έπειτα, μεγάλη ευθύνη έχουν και οι παίκτες, όπως είναι λογικό. Αυτοί παίζουν ποδόσφαιρο άλλωστε. Δικές τους οι νίκες, δικές τους και οι ήττες.
Το ζητούμενο όμως πλέον είναι, πάνω απ’ όλα, να σωθεί η χρονιά. Να μη κινδυνέψει ξανά με υποβιβασμό ο Παναιτωλικός και μάλιστα σε μία επετειακή χρονιά. Αυτή των 100 χρόνων του.
Για να γίνει αυτό πρέπει, έστω και αργά, η διοίκηση να κάνει ότι περνάει απ’ το χέρι της… Μεταγραφές; Πριμ; Πρόστιμα; Αλλαγές σε διάφορα επίπεδα; Δικό τους το μαχαίρι, δικό τους και το καρπούζι, αλλά το «καράβι» βουλιάζει και πρέπει κάποιος να πιάσει το πηδάλιο και να αλλάξει «ρότα» πριν πιάσει πάτο…
Ο προπονητής με τη σειρά του, μαζί με τους συνεργάτες του, όποιοι και αν είναι αυτοί, αφού επίσημα δεν μάθαμε ποτέ τα ονόματά τους, παρά μόνο με διαρροές της ΠΑΕ Παναιτωλικός σε πολύ συγκεκριμένα ΜΜΕ και ουδέποτε με επίσημες ανακοινώσεις (σ.σ. είπαμε, η επικοινωνιακή πολιτική δεν είναι στα «φόρτε» της ΠΑΕ Παναιτωλικός) να αφήσουν τις δηλώσεις που εκθέτουν τους ίδιους, τους προκατόχους και τους ποδοσφαιριστές τους και με τη δουλειά τους να αλλάξουν αυτή την τραγική εικόνα.
Καταλήγοντας, οι ποδοσφαιριστές που απολογήθηκαν στους οργανωμένους μετά τη λήξη (σ.σ. η μεγαλύτερη μερίδα του κόσμου στη μεγάλη εξέδρα δεν άξιζε μια «συγγνώμη») να δείξουν ότι δεν είναι κακές επιλογές, κατωτέρου ποιότητας και να βγάλουν την υστεροφημία τους στο χορτάρι. Για πάρτη τους. Για τον εγωισμό τους. Και αφού σώσουν τη χρονιά, αν δεν θέλουν ή δεν μπορούν, ας αποχωρήσουν με το κεφάλι ψηλά.
Όλα τα παραπάνω όμως, πρέπει να γίνουν. Όλοι πρέπει να παλέψουν για να σωθεί η χρονιά και κανείς δεν δικαιούται να μείνει με σταυρωμένα τα χέρια. Σε διαφορετική περίπτωση, δεν απαιτούνται μαντικές ικανότητες για να προβλέψει κάποιος την αποτυχία στο τέλος της χρονιάς.
ΥΓ: Για λόγους που έχουν διευκρινιστεί μετά από άλλες παρόμοιες βαριές ήττες φέτος, δεν θα γραφτεί κριτική ποδοσφαιριστών και προπονητή από το agriniara.gr. Μακάρι να είναι η τελευταία φορά.
