Ανάμεσα σε tiradito, crudo και ceviche, το crudo είναι γενικά το πιο εύκολο να το φτιάξεις στο σπίτι, ειδικά αν ξεκινάς με λίγη εμπειρία σε ωμά ψάρια.
Crudo (ιταλικό)
Τι είναι: Φέτες ωμού ψαριού (συνήθως λαβράκι, τόνος ή σολομός) περιχυμένες με ελαιόλαδο, λεμόνι και λίγα μυρωδικά. Σκέψου το ως το ιταλικό «σασίμι με λάδι».
Γιατί είναι πιο εύκολο:
Δεν χρειάζεται «μαγείρεμα» με οξύ (όπως στο ceviche).
Χρησιμοποιείς πολύ λίγα υλικά.
Δεν έχει τεχνική κοπής τύπου sashimi.
Ιδανικό για: Αρχάριους, κομψά ορεκτικά μεσογειακής αισθητικής.
Ceviche (περουβιανό)
Τι είναι: Κομμάτια ωμού ψαριού (συνήθως λαβράκι ή φαγκρί) μαριναρισμένα σε χυμό λάιμ, με κόκκινο κρεμμύδι, κόλιανδρο και τσίλι. Το οξύ «μαγειρεύει» το ψάρι.
Προσοχή: Θέλει φρέσκο ψάρι, σωστή κοπή και σωστό χρόνο μαριναρίσματος (ούτε πολύ ούτε λίγο).
Μέτρια δυσκολία, ιδίως αν θες ισορροπημένη οξύτητα.
Tiradito (περουβιανό-ιαπωνικό)
Τι είναι: Λεπτές φέτες ωμού ψαριού σαν carpaccio, με σάλτσα από λάιμ, τσίλι, aji amarillo ή ponzu. Είναι κάτι σαν ceviche σε στυλ sashimi.
Πιο απαιτητικό στην παρουσίαση και τη σάλτσα (πιο fusion). Χρειάζεται ακρίβεια στην κοπή και γνώση υφής.
